Wat houdt jou tegen?

“We gaan als mens heel ver om bij een groep te horen, dit raakt aan ons bestaansrecht” 

Deze zin kwam ik tegen in mijn onderzoek naar extraverte en introverte karakters. Bij elke workshop of training hoor ik minimaal 1 keer dat het zo fijn is om instemming en herkenning te vinden bij anderen.

Als (extravert) hooggevoelig mens kun je ervaren dat je er niet helemaal bij hoort.

Je vond of vindt niet snel herkenning of aansluiting bij anderen. Het geeft verwarring dat jij het ene moment geniet van de drukte en gezelligheid en dan plotsklaps naar huis wilt. Of dat je in jouw werk “zomaar” opgebrand bent. In jouw bedrijf of werk merk je dat je geen constante waarde kunt bieden. Dat jouw energie sterk kan wisselen. Je niet altijd zin hebt in die netwerkborrels, ook al ben je graag onder de mensen. Zoek je houvast bij anderen, buiten jezelf. Twijfel je of je de juiste keuzes hebt gemaakt.

Hoe fijn zou het zijn als je niet automatisch alle antennes naar buiten draait, maar eerst bij jezelf na kunt gaan hoe jij er zelf bij zit. Wat jij nodig hebt? Hoe jij goed voor jezelf kunt zorgen? Kunt groeien, leren en de verbinding met jezelf versterken. Oké zijn met alles wat er is van jezelf. Minder doordenken en piekeren, maar jouw eigen levenslust voelen.

De mens was miljoenen jaren afhankelijk van de groep om te kunnen overleven. Als bescherming tegen wilde dieren en andere gevaren. Voor taakverdeling. De mannen gingen jagen en bouwden hutten. De vrouwen zorgden voor de kinderen en het eten. Een individu had geen schijn van kans.

Dit overlevingsmechanisme zit diep in onze genen ingebakken. Sociale uitsluiting uit een groep raakt aan een hele diepe bestaansangst. Om deze reden gaan we als mens heel ver om bij een groep te horen, om geaccepteerd te worden.

Met wie vergelijk jij jezelf? Hoe hard probeer jij om bij die 80% minder sensitieve mensen te horen? Bij die door de wol geverfde ondernemers met rijen klanten voor de deur. Of die collega die nooit stress lijkt te ervaren?

Als extravert sensitief mens heb je een grote behoefte aan contact. Aan prikkels die je ontvangt uit gesprekken, in gezelschap van anderen zijn. Tegelijkertijd maak je een tegenstrijdige beweging naar rust en hersteltijd. Doorbreek je als het ware die verbinding met anderen. En dat kan soms behoorlijk moeilijk zijn.

Ik herinner me een klant, Marian, die, steeds wanneer ze “nee” zei, haar grenzen stelde of haar mening gaf, moest huilen. Het voelde voor haar zo tegennatuurlijk om die verbinding met de ander te verbreken, zo ervaarde ze dat. Het raakte haar echt heel diep en riep veel emoties op. Dus hield ze liever haar mond. Dit maakte echter dat ze zichzelf voorbij liep en regelmatig overprikkeld was, met een paar burnouts als resultaat.

Door meer inzicht in haar karakter, zowel de extraverte als de sensitieve kant, het besef waar die tranen vandaan kwamen en het versterken van de verbinding met zichzelf werd ze rustiger. Ze zette kleine stapjes, oefende eerst in een veilige omgeving en bouwde dit langzaam op. Ze maakt nu vaak een grapje als ze de tranen nog voelt opkomen zodat de spanning eigenlijk meteen weg is. Ze realiseert zich dat ze eerst voor zichzelf mag kiezen. Om daarna de verbinding met een ander aan te gaan. Of niet 😉

Wil jij ook meer lezen over de uitdagingen van een extravert hooggevoelig karakter? Vraag dan het hier gratis e-book “Remmen of gas geven” aan.

Ken je iemand voor wie deze blog ook interessant is? Deel hem gerust. Je kunt daar het beste deze link voor gebruiken.

 

Leave a Comment