Soms voel ik me net een kanarie in een kolenmijn

“Hoogsensitieve mensen zijn net kanaries in de kolenmijn.”
Ik weet niet meer waar ik deze zin las, maar hij bleef me bij.

In de kolenmijnen hingen kooitjes met kanaries.
De kanaries stierven bij vrijkomend gas, voordat dit gevaarlijk werd voor de mijnwerkers.
Zij konden daardoor op tijd de mijnen verlaten.
De kanaries konden het niet navertellen, maar hun signaal werd zeer serieus genomen.

Wanneer een gevoelsmens “omvalt”, omdat ze het goed willen doen, prikkels razendsnel verwerken,
brede verbanden leggen, accuraat werken, out of the box denken of al op voorhand de angel uit een conflict halen…
dan pakken we dat echter niet op als kanarie-pietjes-signaal waar we van kunnen leren.

Dan merken we de gevolgen van overprikkeling op zoals emotionaliteit, stress of vermijdingsgedrag.
Zetten we onze schouders eronder “Flink zijn, anderen kunnen dit ook”.
Horen we uitspraken aan die we diep van binnen al geloven. “Jij hebt wel erg snel last van stress hè?”

Dit is waarom ik dit werk doe.
Omdat ik geloof dat deze karaktertrek nodig is in onze maatschappij.
En dat díé gezien mag worden,
in plaats van alleen de overprikkeling of het anders zijn dan “normaal”, wat dat ook moge zijn.

Dat dit begint bij jouzelf. En bij mijzelf. Elke dag opnieuw.
Sensitiviteit leren ervaren en inzetten als een prachtige kwaliteit.
Soms is dat een proces dat enige tijd of hulp nodig heeft.

Wat mij enorm hielp?
Steeds de focus terugbrengen naar het hier en nu.
Mezelf afvragen “Wat heb ik nu, op dit moment, nodig?”
En dat met kleine stapjes gaan doen of uitspreken.
Elke keer weer heel spannend.
Maar ik merkte dat de angst en heftige emoties
veel groter waren dan de realiteit.
Het bracht me dat ik eerder mijn balans terug vond.
En dat ik mezelf serieus ging nemen.

Je bent als sensitief mens in de minderheid.
Dat waren de kanaries ook. Maar een hele gang mijnwerkers vertrouwde blind op die ene kanarie.
Jij mag jezelf ook serieus nemen. Leren blind op jezelf te vertrouwen.

Leave a Comment